Dane techniczne
Coprax jest systemem składającym się z rur i złączek produkowanych
przy zastosowaniu polipropylenu VESTOLEN P9421, który jest polimerem
mieszanym Random, specjalnie wykonanym do tego celu.
Specyfi czną cechą systemu Coprax jest jego technika łączenia, wykorzystująca
zasadę zgrzewania części, które mają być połączone. W wyniku tego, połączone
rury i złączki stanowią jednorodną instalację zapewniającą 100% szczelność w
punktach zespolenia.
Zakres stosowania
System Coprax nadaje się do transportowania sprężonego powietrza, oraz cieczy zimnych i ciepłych
pod ciśnieniem przez długie okresy czasu. W związku z takimi możliwościami
okazuje się być szczególnie odpowiedni do realizacji instalacji sanitarnych,
grzewczych i klimatyzacyjnych, zarówno w budownictwie ogólnym jak i
przemysłowym.
Surowiec
Do produkcji systemu Coprax stosuje się polipropylen VESTOLEN P9421
będący polimerem mieszanym Random (PP-R), odpowiednim do produkcji
rur zgodnie z normami DIN 8087 (Rury z polipropylenu. Wymagania ogólnej
jakości i prób).
Charakterystyka VESTOLENU P9421
WARUNKI EKSPLOATACJI
Podstawowe parametry determinujące zachowanie się materiałów z tworzyw
sztucznych to:
Stosunek, jaki łączy poszczególne parametry przedstawiony jest graficznie za pomocą krzywych regresyjnych pokazanych poniżej. Rury i złączki systemu Coprax muszą być stosowane i instalowane przy przestrzeganiu tych parametrów, bez przekraczania maksymalnych warunków eksploatacji.
W związku z tym przypominamy, że Coprax należy do klasy ciśnienia PN20. Dla takiej klasy warunki eksploatacji, wyprowadzone z krzywych regresyjnych przy zastosowaniu współczynnika bezpieczeństwa równego 1.5 są następujące:
CIŚNIENIE = 20 bar
TEMPERATURA = 20 °C
CZAS = 50 lat
Krzywe regresyjne VESTOLENU
STRATY CIŚNIENIAWyliczenie strat ciśnienia jest podstawowym krokiem w projektowaniu instalacji sanitarnych i grzewczych. Parametr ten jest rzeczywiście ściśle związany z natężeniem przepływu instalacji a więc z ilością wody, która w jednostce czasu dociera do poszczególnych punktów odbioru. Straty ciśnienia dzielą się na liniowe i miejscowe. Suma tych składników określa wartość całkowitych strat ciśnienia instalacji.
Straty ciśnienia liniowe
Liniowe straty ciśnienia to ciągły opór, jaki ciecz napotyka podczas ruchu w przewodzie rurowym. Składają się nań tarcie wewnętrzne, dotyczące samej cieczy a spowodowane jej lepkością oraz tarcie wytwarzające się wskutek kontaktu z powierzchnią wewnętrzną przewodu rurowego. Straty ciśnienia liniowe mierzy się jednostką ciśnienia (pascal, bar, metry lub milimetry słupa wody); ogólnie miara odnosi się do długości jednostkowej przewodu rurowego.
ROZSZERZALNOŚĆ
Każdy materiał, który poddawany jest zmianom temperatury w czasie, reaguje modyfi kując w bardziej lub mniej widoczny sposób własne wymiary. Zjawisko to nosi nazwę rozszerzalności termicznej i może polegać zarówno na zwiększeniu rozmiarów ciała w przypadku, gdy zmiany temperatur są dodatnie jak i na skurczeniu się to znaczy zmniejszeniu rozmiarów w przypadku, gdy zmiany temperatur są ujemne. Rozszerzalność termiczna może być liniowa, powierzchniowa lub przestrzenna w zależności od tego, czy dotyczy przede wszystkim jednego, dwóch lub wszystkich trzech wymiarów ciała. W przypadku przewodów rurowych mamy do czynienia przede wszystkim z rozszerzalnością liniową gdyż długość jest wymiarem dominującym nad innymi. Parametrem dostarczającym wskazówki co do tendencji rury do rozszerzania się, przy występujących różnicach temperatur jest współczynnik rozszerzalności liniowej. Podczas projektowania i realizacji instalacji konieczna jest więc znajomość wartości tego współczynnika w celu określenia rozmiarów rozszerzalności i zastosowania odpowiednich środków, aby zapobiec powstaniu szkód w przewodach rurowych spowodowanych tym zjawiskiem.
OBLICZANIE ROZSZERZALNOŚCI
Zmianę długości ΔL rury Coprax, na skutek zmiany temperatury, można określić według następującego wzoru:
PRZYKŁAD 1: ROZSZERZENIE
W tym przypadku rura poddana jest zmianie dodatniej (rozszerzeniu) w stosunku do jej długości początkowej.
PRZYKŁAD 2: ROZSZERZENIE
W tym przypadku rura poddana jest zmianie ujemnej (skurczeniu się) w stosunku do jej długości początkowej.
OBLICZANIE ΔL W FUNKCJI ΔT, NA METR RURY Obliczenia wielkości ΔL można dokonać także w sposób grafi czny, przy pomocy diagramu przedstawionego poniżej.
PRZYKŁAD 3:
