TECHNIKA INSTALACYJNA PRZY WYSTĘPUJĄCEJ ROZSZERZALNOŚCI
Po obliczeniu zmiany długości przewodów rurowych konieczne jest zastosowanie takiej techniki montażu, by efekty tego zjawiska nie powodowały problemów w pracy instalacji. W związku z tym konieczna jest realizacja:- punktów stałych i ślizgowych,
- ramion rozszerzalnych.
PUNKTY STAŁE I PUNKTY ŚLIZGOWE
Tym mianem określa się Uchwyty mocujące przewody rurowe do murowanych części budynku, uniemożliwiające całkowicie lub tylko częściowo ruchy przewodów, spowodowane rozszerzalnością termiczną.
Punkty stałe
Punkty stałe mają za zadanie uniemożliwić ruch przewodów rurowych i z tego powodu muszą stanowić sztywne połączenie pomiędzy instalacją z jednej a konstrukcją budowlaną z drugiej strony. Realizacja ich odbywa się przy zastosowaniu sztywnych mocowań złożonych z uchwytu (zazwyczaj metalowego), wyłożonego od strony rury gumą oraz elementu mocującego do ściany z przeciwnej strony. Część gumowa (lub z innego materiału podobnego) ma oczywiście za zadanie oddalenie niebezpiecznego zjawiska nacięć na powierzchni rury. Punkty stałe stosuje się najçzęściej w miejscach zmiany kierunku biegu instalacji (rozgałęzienia, kolanka itp.), aby uniemożliwić ruch instalacji właśnie w tych miejscach. Dla punktu stałego ważne jest, aby był on wykonany w miejscu łączenia rury za pomocą mufy lub jakiejkolwiek innej złączki zgrzewanej. Łatwo więc zauważyć, że obecność stałych punktów ogranicza długość odcinków rur wolnych mogących się rozszerzać, zmniejszając w konsekwencji odpowiednio wartość ΔL.
Przykład punktu stałego
Podpory przesuwne pozwalają natomiast na przesuwanie się rury wzdłuż osi w obu kierunkach. Z tego powodu muszą być umieszczane na wolnym odcinku powierzchni rury w oddaleniu od stref połączeń ze złączkami. Uchwyt pełniący funkcję podpory przesuwnej nie powinien absolutnie posiadać elementów, które mogłyby uszkodzić zewnętrzną powierzchnię rury. Podpory przesuwne pełnią także funkcję podpór i gwarantują (o ile zamontowane zostały w wystarczającej ilości), przy występujących naprężeniach termicznych, utrzymanie prostoliniowej geometrii instalacji. W związku z powyższym zobacz „odległości pomiędzy uchwytami mocującymi (podporami)”.
Przykład podpory przesuwnej
W celu prawidłowej instalacji rur systemu Coprax przy montażu poza bruzdą, przedstawiamy poniżej diagram, umożliwiający dobór odległości pomiędzy uchwytami mocującymi (podporami). Zasada doboru odległości jest taka sama dla pionów jak i poziomów instalacyjnych.
Przy zastosowaniu tej techniki instalacje wykonuje się nadając ich przebiegowi taką geometrię, która pozwoli na pochłonięcie rozszerzalności. W tym celu wykonuje się ramiona rozszerzalne zgodne ze zmianami kierunku instalacji (kolanka itp.), w których rura ma możliwość rozszerzenia się, gdy zaistnieje naprężenie termiczne.
Obliczenia tych ramion rozszerzalnych dokonuje się według następującegowzoru:
OBLICZANIE DŁUGOŚCI RAMIENIA ROZSZERZALNEGO PRZY POMOCY DIAGRAMÓW (SYSTEM COPRAX)
Poniżej przedstawiamy kilka przykładów prawidłowo wykonanej instalacji systemu COPRAX poza bruzdą, przy zastosowaniu różnych technik i przy uwzględnieniu rozszerzalności termicznej materiału.